Film jest inscenizacją przedstawiającą trudne dzieciństwo Cegły. Ukazuje on rozbudowane reakcje psychiczne na sytuacje ekstremalne. Złom występuje tu w roli Złego Stryja Leona, na którego imienia wspomnienie Cegła sięga automatycznie po poduszkę. Całość ukazana w ograniczonym oświetleniu i rozmazanych kolorach aby podkreślić uciśnienie Cegły w jego własnym domu. Pod koniec widać też element zdrady, który towarzyszyl Cegle od pierwszych dni jego życia (od kiedy to jego mama zamiast kaszki rozrobila mu w wodze wapno gaszone). Nic więc dziwnego, że jego psychika przypomina teraz raczej przeciętną rozwielitkę, co daje mu wysoką pozycję w naszej grupie pojebów. Ostatnio próbował stać się liderem grupy, ale wmówiliśmy mu, że jest samicą i nie może nam przewodzić, więc się odczepił.
